Γράφει η ΕΙΡΗΝΗ ΣΩΤΗΡΙΟΥ
Δημοσιογράφος, Διοικητικό Στέλεχος, Διεθνολόγος
Μεταπτυχιακό δίπλωμα σε Διεθνείς Σχέσεις & Στρατηγικές Σπουδές
«Και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττω» (από την γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα), εννοώντας την Παναγία, σημείωσε η Κασσιανή, διαφωνώντας με τον αυτοκράτορα Θεόφιλο, όταν αυτός της ανέφερε ότι «εκ γυναικός ερρύη τα φαύλα» (από την γυναίκα προέρχονται όλα τα δεινά), υπονοώντας την Εύα. Ασφαλώς, δεν υπήρξε διπλωματική η διαφωνία της Κασσιανής, καθώς της στοίχισε την θέση της ως σύζυγος του αυτοκράτορα. Ωστόσο, η φράση της έχει σημαδέψει την ιστορία σαν μια πολιτική θέση που έδωσε στην γυναίκα το έναυσμα να διεκδικήσει με σοβαρότητα και ήθος αυτό που της αναλογεί.
Άλλωστε, η πορεία της γυναίκας προς την χειραφέτηση δεν υπήρξε ευθύγραμμη και ομαλή, καθώς η θέση της μέχρι το 19ο αιώνα ήταν υποδεέστερη του άνδρα. Κύρια αποστολή της στις πατριαρχικές κοινωνίες ήταν η τεκνοποιία και η φροντίδα της οικίας και των νεώτερων μελών της οικογένειας, χωρίς αστικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, υποταγμένη ολοκληρωτικά στον άνδρα αφέντη. Αποτελούσε περισσότερο σεξουαλικό αντικείμενο και εμπόρευμα, παρά μια αυθύπαρκτη οντότητα, άξια σεβασμού. Ο Χριστιανισμός επιχείρησε να βελτιώσει την θέση της, ενώ στο Μεσαίωνα, η γυναίκα παραμένει στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής και θεωρείται για τον άνδρα η ενσάρκωση της αμαρτίας.
Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, τέθηκε μια «σύγχρονη προσέγγιση» στο θέμα της γυναικείας χειραφέτησης. Οι επαναστάτες συγγραφείς αναγνωρίζοντας τη γυναίκα ως αναπόσπαστο και αυτόνομο μέρος της κοινωνίας, διεκδίκησαν γι’ αυτή όλα τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα, με το «Τετράδιο των παραπόνων των γυναικών» (1789).