Γράφει ο Γιάννης Δακαλάκης
Η Ακακία Κορδόση πριν λίγες ώρες «έφυγε» για πάντα από κοντά μας αφήνοντας πίσω της ένα μεγάλο έργο που ήταν συνέχεια της μεγάλης Μεσολογγίτικης Πολιτιστικής κληρονομιάς.
Δεν την γνώρισα χθες, ούτε προχθές. Πριν 55 ολόκληρα χρόνια πραγματοποιούσαμε μια πρωτόγνωρη, για τα τότε δεδομένα, πολιτιστική εκδήλωση εκθέτοντας τα πρώτα της έργα ζωγραφικής στο Δημαρχείο της πόλης μας. Από εκείνη την ημέρα η Ακακία υπήρξε προσωπική μου φίλη και μαζί προχωρούσαμε και οργανώναμε πολιτιστικές εκδηλώσεις μέσα από Συλλόγους και φορείς στους οποίους μετείχε πάντα ακούραστη, ευδιάθετη, χαμογελαστή. Δεν την κατέβαλε κανένα προσωπικό της πρόβλημα, ίσως γιατί είχε οπλιστεί με ψυχικά αποθέματα άγνωστα στους πολλούς ανθρώπους. Και εμείς παίρναμε μαθήματα από τη δική της δύναμη, όντες αδύναμοι μπροστά στα όποια απλά καθημερινά γεγονότα μας συνέβαιναν.























