Γράφει η Έλενα Μάντζιου-Κοτρολού
Εκπαιδευτικός
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Ν.Δ
Αντιπρόεδρος Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (Περ/κό Τμήμα Αγρινίου)
8η Μαρτίου… Ημέρα Γιορτής με όσα πολλές γυναίκες υφίστανται ακόμα σήμερα ; Μια γιορτή που προτάθηκε από γυναίκα αλλά γιορτάζεται ακόμα στα μέτρα που τα περισσότερα μας επιβάλλουν άντρες! Μα για ποια γιορτή μιλάμε σήμερα ; Όταν ακόμα …
… στη δουλειά μας υποχρεώνετε να μην κάνουμε παιδί για να μη μας απολύσετε;
… πάμε να δουλέψουμε και το “αφεντικό” μας την πέφτει άγρια με το δικαίωμα και την υπεροχή του αρσενικού ;
… πρέπει να τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να τα προλάβουμε όλα;
Αλήθεια τι γιορτάζουν για μας σήμερα όσοι με οποιονδήποτε τρόπο καταπιέζουν ή επιβάλλουν στις γυναίκες τη θέληση τους; Ξεχνάμε την κακοποίηση, τους κάθε μορφής βιασμούς που γίνονται καθημερινά, την ολοήμερη εξοντωτική εργασία με χαμηλές αμοιβές, ή και ακόμα χειρότερα, τα χαστούκια, τον εγκλεισμό στο σπίτι, το φερετζέ, τη «μπούργκα», ως και την κλειτοριδεκτομή; Αναρωτιέμαι τι γιορτάζουν σήμερα αυτοί που εθελοτυφλούν σε όλα αυτά, όσοι μας προσφέρουν τριαντάφυλλα από τη μια αλλά από την άλλη δεν μάχονται για τα στραβά! Λες και είμαστε γυναίκες, νιώ8ουμε, αντιδρούμε, εκφραζόμαστε κι αξίζουμε ως άνθρωποι και ως γυναίκες σήμερα μόνο, και επειδή κάποιος αποφασίζει να μας χαρίσει μια μέρα γιορτής! Ε, Όχι !
