 |
Καλό ταξίδι Στρατηγέ! |
Γράφει ο Παναγιώτης Πουλής
Ομ. Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης
«Τα πρώτα μου χρόνια τ’ αξέχαστα τάζησα κοντά στ΄ακρογιάλι
στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήρεμη,
στη θάλασσα εκεί την πλατιά, τη μεγάλη»
Κωστής Παλαμάς, Μια Πίκρα, Καημοί της λιμνοθάλασσας
Ένας γνήσιος, αγνός μεσολογγίτης, ένας πνευματικός άνθρωπος, βαθιά καλλιεργημένος, ένας λογοτέχνης, ο Υποστράτηγος Διονύσιος Ξηρογιαννόπουλος έφυγε από κοντά μας, πονεμένος και ταλαιπωρημένος, πικραμένος και αγανακτισμένος από τη ζωή.
Η γενέτειρά του, το αγαπημένο του Μεσολόγγι, πενθεί και θρηνεί το χαμό του. Έχασε ένα άξιο τέκνο του. Το Μεσολόγγι το αγαπούσε, το λάτρευε και δεν σταμάτησε ποτέ να δείχνει την αγάπη του σ’ αυτό. Την έδειχνε με τη γραφίδα του, αποτυπωμένη στα αξιόλογα κείμενά του. Άξιος λογοτέχνης και ποιητής. Βραβευμένος για τα λογοτεχνικά και ποιητικά του έργα.
Γεννημένος κοντά στ΄ ακρογιάλι, κοντά στη λιμνοθάλασσα, όπως λέει ο ποιητής Κωστής Παλαμάς στο ποίημά του «Μια πίκρα», στη συλλογή «Καημοί της λιμνοθάλασσας». Μεγάλωσε από γονείς φτωχούς - κατοχική εποχή, δυστυχισμένα χρόνια για όλους μας – με αξιοπρέπεια και αγάπη, από γονείς ενάρετους με ηθικές αξίες και χριστιανικές αρχές που τις μεταλαμπάδευσαν στο μοναχογιό τους και ο ίδιος στις δύο αγαπημένες του κόρες.