"Δημήτρης Μακρής - Ο κλέφτης του Ζυγού" μια αφηγηματική ιστορία

Γράφει ο Γεράσιμος Ρεπάσος

 

Μόλις σήμερα, έφθασε στην Ιερή Πόλη ένα νέο βιβλίο, ένα ιστορικό αφήγημα του συμπολίτη μας Γιάννη Δ. Μακρή. Το βιβλίο, έκδοση του συλλόγου Ενωμένη Ρωμηοσύνη και γραμμένο με την ευχή του Μητροπολίτη μας, αφορά στον πρόγονό του συγγραφέα, τον Κλέφτη του Ζυγού Στρατηγό Δημήτρη Μακρή.

Είχα την ευλογία να παρακολουθήσω την εργασία του Γιάννη, μαζί με άλλους φίλους, σ´ όλη την πορεία της από τα πρώτα σχεδιάσματα μέχρι την ολοκλήρωση του συγγραφικού έργου.

Υπήρξε όντως ευχής έργο αυτό το βιβλίο. Πρωτίστως γιατί δημιουργήθηκε σε μιαν εποχή που η πατρίδα μας, η χώρα και η ιδιαίτερη δικιά μας, δοκιμάζεται σκληρά.

 

 

Εκεί λοιπόν που καραδοκεί η απελπισία κι η απόγνωση, προβάλλεται σήμερα η λαμπερή μορφή ενός απροσκύνητου Αγωνιστή, του Κλεφτοκαπετάνιου Δημήτρη Μακρή, μαζί με τους συνΑγωνιστές του, τον Επίσκοπο Ιωσήφ Ρωγών, τον Αρχηγό της Φρουράς των Μεσολογγιτών Θανάση Ραζη-Κότσικα, τους Έλληνες και τους Φιλέλληνες που αγωνίστηκαν στο Μεσολόγγι και με την Έξοδό τους το ανέδειξαν ως Ιερή Πόλη.

Το ιδιαίτερο δε χαρακτηριστικό του βιβλίου του Γιάννη Δ. Μακρή είναι πως καταφέρνει να εικονίσει και να αναδείξει το πνεύμα της Ελευθερίας, της πνευματικής αρχοντιάς, που καλλιεργήθηκε στις Χριστιανικές και Ελληνικές Κοινότητες του Ζυγού, την ώρα που το ίδιο πνεύμα καλλιεργήθηκε στο Μεσολόγγι. Αυτό το πνεύμα της Ρωμηοσύνης ήταν εκείνο που κράτησε τους πολιορκητές μακριά, που κράτησε την ψυχή των Ελεύθερων Πολιορκημένων ανέγγιχτη από τον πειρασμό του συμβιβασμού που τους πολιορκούσε. Αυτό ήταν το Πνεύμα που, εν τέλει, τους οδήγησε στην Έξοδο, γεγονός ᾽᾽ όπου δεν ξανάγινε ποτέ εις τον κόσμο᾽᾽.

Ο Κλέφτης του Ζυγού, πρώτος καρπός της εξαιρετικής πένας του Γιάννη Δ. Μακρή, είναι ότι χρειάζεται να είναι ένα ιστορικό βιβλίο: αυστηρό στην τεκμηρίωση των γεγονότων, αξιόπιστο στη διατύπωση των περιγραφών, δίκαιο στην απονομή των κρίσεων και ακριβές στην έκφραση των συμπερασμάτων και ταυτόχρονα θελκτικό στην ανάγνωση και ψυχικά καρποφόρο.

Φίλε Γιάννη, καλή συνέχεια!