Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Διεκπεραιωτικό χαρακτήρα αποκτά η διεκδίκηση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας από το Μεσολόγγι;

Πριν ενάμιση και πλέον χρόνο όταν ο τότε δήμαρχος Μεσολογγίου, Παναγιώτης Κατσούλης είχε δημοσιοποιήσει την πρόθεσή του να θέσει ο δήμος Μεσολογγίου υποψηφιότητα, για τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 2021, είχαμε διατυπώσει τις επιφυλάξεις μας, για το εγχείρημα. Επιφυλάξεις που εκπορεύονται από το οικονομικό, χωροταξικό και κοινωνικό περιβάλλον της πόλης.
Στη συνέχεια, η σημερινή δημοτική αρχή υιοθέτησε, την τότε πρωτοβουλία του κ. Κατσούλη και το δημοτικό συμβούλιο, σχεδόν ομόφωνα, (σ.σ. μειοψήφησε μόνο ο κ. Θ. Μαργαρίτης της Λαϊκής Συσπείρωσης) ενέκρινε την συμμετοχή του δήμου Μεσολογγίου στη διαγωνιστική διαδικασία, με ότι αυτό συνεπ/άγεται για το οικονομικό κόστος της συμμετοχής.
Για το σκοπό αυτό, έχει συσταθεί ένας άτυπος οργανισμός με τη συμμετοχή αρκετών πολιτών για τον σχεδιασμό και την κατάρτιση του φακέλου της υποψηφιότητας, με την παράλληλη οργάνωση εκδηλώσεων και δράσεων για την προβολή και προώθηση αυτής. Έτσι, ήδη έχουν γίνει δυο εκδηλώσεις σε Αθήνα και Μεσολόγγι για την παρουσίαση της υποψηφιότητας και υπάρχει στο διαδίκτυο η σχετική ιστοσελίδα.
Παρακολουθώντας - η αλήθεια είναι όχι από κοντά - το όλο εγχείρημα για το λόγο που αναφέραμε στην αρχή αυτού του σημειώματος έχουμε, να παρατηρήσουμε τα εξής:



1.       Την απουσία της αντιπολίτευσης του δήμου (σ.σ. 7 παρατάξεις την απαρτίζουν) από τις δυο εκδηλώσεις, αλλά και από την οργανωτική επιτροπή. Αρκεί να αναφέρουμε ότι στη χθεσινή εκδήλωση στο Μεσολόγγι παρών ήταν μόνο οι κ.κ. Παναγιώτης Κατσούλης, Παναγιώτης Παπαδόπουλος και Δημήτρης Μακρής, ενώ σε αυτή της Αθήνας κανείς.


2. Την απουσία πολιτιστικών φορέων και συλλόγων και κύρια ανθρώπων ανεγνωρισμένου κύρους στο πολιτιστικό «γίγνεσθαι», τόσο από τις εκδηλώσεις όσο κυρίως, από την οργανωτική επιτροπή.

3. Την, σαφώς, μικρή συμμετοχή κόσμου στις δυο εκδηλώσεις και ειδικά σε αυτή του Μεσολογγίου.


Από τα παραπάνω μπορούμε να συνάγουμε το συμπέρασμα ότι η τοπική κοινωνία δεν έχει «αγκαλιάσει» το εγχείρημα, για να το πούμε πιο απλά «δεν έχει πιστέψει σε αυτό». Το γιατί είναι αυτονόητο.
Συνεπώς, από την στιγμή που θεωρείται, ειλημμένη απόφαση η συμμετοχή στο διαγωνισμό επιβάλλεται η δημοτική αρχή, είτε να αναθεωρήσει την στρατηγική της απευθύνοντας κάλεσμα για ουσιαστική συμμετοχή σε όλους και όχι μόνο στους «αρεστούς» της, είτε να συζητήσει στο δημοτικό συμβούλιο, την απόσυρση του δήμου Μεσολογγίου, από τον διαγωνισμό.
Κι όλο αυτά, διότι αυτό που διαπιστώνουμε είναι να ανάγεται η όλη υπόθεση, σε ζήτημα μικροπολιτικής, όσων ασχολούνται με τα κοινά στο δήμο Μεσολογγίου και ταυτόχρονα να αποκτά διεκπεραιωτικό χαρακτήρα, η όλη προσπάθεια…